این صحنه برای همه ما آشناست: صبح زود است، دیرتان شده، باید فوراً از خانه خارج شوید، اما… کلید نیست. جیبها را میگردید، روی میز را نگاه میکنید، کیفتان را زیر و رو میکنید و با گذشت هر ثانیه، ضربان قلبتان بالاتر میرود. در آن لحظه، احتمالاً به حافظه خود شک میکنید و با خود میگویید: «نکند دارم آلزایمر میگیرم؟» یا «چرا اینقدر حواسپرتم؟»
Source: «کوریِ بیتوجهی»؛ چرا کلید درست جلوی چشممان است اما آن را نمی بینیم؟
