وقتی آثار نویسندگانی چون احمد محمود، گلشیری، رضا امیرخانی و حتی بسیاری از نویسندگان جوان معاصر، ظرفیتهای بهمراتب غنیتری برای سریالشدن دارند؛ از تضادهای اجتماعی تا بحرانهای هویتی و ساختارهای پیچیده روایت، چسبیدن به متنی ساده و مصرفشده، نوعی محافظهکاری فرهنگی یا سودمحوری بی دردسر است.
Source: بامداد خمار؛ وقتی برند جای درام را میگیرد/ این کلیشههای احساسفروش
