سال ۱۴۰۳، وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ایران اعلام کرد که بیش از ۷.۳ میلیون گردشگر خارجی به کشور سفر کردهاند؛ عددی که نشاندهنده جهش محسوس در جذب گردشگر است. پیشتر، در سال ۲۰۲۳ میلادی (۱۴۰۲ خورشیدی)، تعداد گردشگران خارجی حدود شش میلیون نفر برآورد شده بود؛ یعنی رشدی چشمگیر در مقایسه با سالهای گذشته. از طرف دیگر، براساس گزارش World Travel & Tourism Council) WTTC)، سهم صنعت گردشگری از اقتصاد ایران در ۲۰۲۳ به حدود ۴.۷ درصد رسیده؛
محمدحسین تاجیک: سال ۱۴۰۳، وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ایران اعلام کرد که بیش از ۷.۳ میلیون گردشگر خارجی به کشور سفر کردهاند؛ عددی که نشاندهنده جهش محسوس در جذب گردشگر است. پیشتر، در سال ۲۰۲۳ میلادی (۱۴۰۲ خورشیدی)، تعداد گردشگران خارجی حدود شش میلیون نفر برآورد شده بود؛ یعنی رشدی چشمگیر در مقایسه با سالهای گذشته. از طرف دیگر، براساس گزارش World Travel & Tourism Council) WTTC)، سهم صنعت گردشگری از اقتصاد ایران در ۲۰۲۳ به حدود ۴.۷ درصد رسیده؛ یعنی گردشگری دارد تبدیل به بازیگری جدی در اقتصاد میشود. امروز رشد گردشگری به یکی از شاخصهای مهم عملکرد دولتها تبدیل شده است. افزایش تعداد گردشگران، بالا رفتن ظرفیت اقامتی، گسترش پروازها و رونق بازار سفر، همه نشانههایی از رشد هستند. اما پرسش اساسی اینجاست: آیا رشد بهتنهایی برای آینده گردشگری ایران کافی است؟
پاسخ روشن است: خیر. رشد بدون توجه به توسعه پایدار، همانند خانهای است که روی آب بنا شده باشد؛ هر موج بحران، هر تغییر اقتصادی و هر بینظمی اجتماعی میتواند آن را فروبریزد. تجربه بسیاری از کشورها ثابت کرده که افزایش آمار ورود مسافران اگر با برنامهریزی پایدار همراه نباشد، به تخریب محیط زیست، فرسایش میراث فرهنگی، نارضایتی جامعه محلی و حتی فروپاشی اقتصادی مناطق گردشگری منتهی میشود.
