این حالت روانی ترکیبی از نگرانی دربارهٔ تأمین نیازهای اساسی، حفظ شأن و هویت فردی، توان برنامهریزی برای آینده و احساس امنیت در زندگی روزمره است. حتی در شرایطی که فرد هنوز با فقر واقعی مواجه نشده، تجربهٔ نااطمینانی اقتصادی میتواند این اضطراب را فعال کند.
